Atatürk Dönemi Türk Dış Politkasının Esasları

Atatürk Dönemi Türk Dış Politkasının Esasları

Bir devletin, millî çıkarlarının biçimlendirdiği amaçlara ulaşmak için diğer devletlerle ve uluslararası kurumlarla arasında olan diplomatik, ekonomik, siyasi ve hukuki ilişkileri kapsayan siyasete dış politika denir. Başka bir tanıma göre ise dış politika bir devletin uluslararası alanda izlediği yoldur.
Dış politika millî güç unsurlarına göre belirlenir. Millî güç unsurları 5. ünitede bahsedildiği gibi siyasi, askerî, ekonomik, sosyo – kültürel, jeopolitik vb. unsurlardan oluşur. Bir devletin millî güç unsurları ne kadar güçlüyse devletin dış politikası da o kadar etkili olur.

Türkiye Cumhuriyeti’nin izlediği millî politikanın bir bölümü olan millî dış politika Türk milletini uluslararası alanda hak ettiği yere ulaştırmayı hedeflemektedir. “Yurtta barış, dünyada barış.” ilkesinin kararlı ve başarılı birşekilde uygulanması Türkiye’nin uluslararası alanda güvenilirve istikrarlı bir devlet olarak etkin dış siyaset izlemesini sağlamıştır. Bunun yanında “Dışişlerinde dürüst ve açık olan siyasetimiz, özellikle barış fikrine dayalıdır… Milletlerarası barış havasının korunması için, Türkiye Cumhuriyeti yapabileceği herhangi bir hizmetten geri kalmayacaktır.” [1] anlayışıyla hareket ederek dünya barışına katkıda bulunmayı da ilke edinmiştir.

Atatürk’ün belirlediği millî dış politikada uyulması gereken ilkeler olarak şunlar sıralanabilir: Bağımsızlık, gerçekçilik, akılcılık, uluslararası ilişkilerde eşitliğe dayanan karşılıklı ilişkiler kurma, barışı ve millî menfaatleri esas almak, Türk kamuoyunu dikkate almak, başka devletlerin iç politika ve yönetimlerinden etkilenmemek ve dünya konjonktürünü göz önünde bulundurmak.

Utkan Kocatürk, Atatürk’ün Fikir ve Düşünceleri, s. 368 – 369

ataturk-donemi-dis-politika

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir